“Op oew gezondhèd !”                   

Geschreven door:  Noud Bongers (Lith)

Dizze ker wier “Op oew gezondhèd” gekozze ès thema vur d’n zesde Brabantsen dag in Lieshout. Bè “Op oew gezondhèd” denkte mestal òn ’t utbrenge van unnen toast. Ès ze vruger nie ziek waare dan viette ze d’r enne op en waar d’r iemand veul of lang ziek dan wier ’t verdriet duk verdronke. Vandaor dè ’t  ‘r in Brabant nog alted op oew gezondhèd wordt gedronke. En dè houwe we d’r in. “Op oew gezondhèd ! “.

Ge moet ok nie vergète dè ‘t vruger hèl belangrek waar um oew èige en oew naoste gezond te hebbe en te houwe. ‘T motto waar dan ok: “Gezond lève en gezond blève”. Dokters  ware d’r bekant nie en ’t stelde ok nog mar wènnig vur. Vur bevallinge en lange verzurging konde nor de nonne in ’t klaoster. Dè waar toen ègelek al ’n klèin ziekehuske. Mar dan moese ze wel hel erg ziek zen ès ze daor nao toe ginge. Ja dè waar wel ’t allerlaotste wè de minse wòn. Ginne wonder dè ’t vruger dan ok stikte van de kwakzalvers en pijnbezweerders mi allerhande poejerkes, kruije en wit ik allemaol nie. En dieje kwakzalverij en ’t besprèke van pijn ging van vaoder op zoon en van moeder op doochter. ’T Waar traditie en ’t blif in de femilie. D’n enne kon goed taand trekke en d’n aandere kon wer goed èkstersoog utsneeje. Makte nie ut wè ze dinne. ’T Din alt gewoon verrèkenis zeer. Verdoving mi ’n sputje han ze toen nog nie.  Wè ze wel han dè waar unnen goejen borrel en die wier ‘r dan ok duk goed gevat. Vural bè taandpijn.  Dees verdoving hielp wèl, ès ge d’r mar genoeg viet.
‘S aanderdaags hadde laast van ‘n aandere verdoving.

“Op oew gezondhed”.

Bè jons in ’t dùrp han we unnen keijgoeijen kruijendokter. ‘T waar wel unnen hellen aarige kèl diejen dokter. ’S winters laag ie mi z’n zwemboks in de sneuw en ’s zommers ging ie bè keijwèrm weer in unne lange lèère jas hardlope.  Nie allennig ut ’t dùrp mar ut ’t  hèlle laand kwame ze nor hum toe. Van Dijk moes alted ès ’t febriek ut waar, kruije vur ‘m gòn plukke in de polder en bezèèje d’n dijk.
Jonze gementeleke huisarts waar nie zu bleij mi diejen kruijendokter. Die tweej zinne noit same: “Op oew gezondhèd” Ès ge snapt wè ‘k bedoel.
Mar in ’t durp Lith wier d’r wèl diggelek “Op de gezondhèd” gedronke. Nie te luij. We han in jons dùrp 13 kroege en ’n grote brouwereij. Dur ’t Bourgondische lève viette ze op zunne tijd wè tijd vur ’n aander en vur d’r èige. Gevolg. Ennen dokter en wè kwakzalvers. Daor bleef ’t toen bè. Tiggeworrig hen we nog mar 3 kroege en ’t lekt wel of alleman ziek of onderweges is. “Op oew gezondhèd”.
Dè kruije-greij waar ouwerwets zin d’n vurrige dokter. Nouw zen d’r vort drie huisartse in jons dùrp. Diejen jonge nèèje, die wer mi kruije werkt, zi nouw dè de aander ouwerwets zen.
Pèrke de Schèle ha gelijk. Niks doen zin ie alt. Gewoon niks veraandere. Alles bè ’t ouw laote. Ge zut zien dè ge zoo oewen tijd wijt vurrut zet en bleft.

“Op oew gezondhèd”.

Vruger wier d’r gewakt bè ’t lijk van iemand ut de straot of van de femilie. (Ge kunt dè ok lèze in het boek “Dorp aan de Rivier”). Dan wier d’r unne flinken borrel gedronke, gebeeje en hèl wè afgeluld. Ok vurdè ’t lijk nor de kerk gedrage wier ,wier d’r nog mar enne gevat.
”Op oew gezondhed” war!
Ge merkt wèl dè “Op oew gezondhèd” ‘n ècht Brabants thema is. Ik verwaacht durrum dè ‘t ‘r op di thema veul inzendinge van foto’s, verhaaltjes, gedichte en liedjes binne komme.

Ge zult zien dè ge in de zommer van 2004 meer van Lies dan van Maria houdt. (Grapje! ) We make d’r daor same wer unne schonnen dag van. Ik wit zeker dè we d’r in ’t Bavaria-dùrp nog enne “Op oew gezondhèd” vatte.
Mar ik vat ‘r vandaag vast enne.

“Op oew gezondhèd”.

DSC_5797.jpg DSC_5814.jpg DSC_5810.jpg DSC_5869.jpg IMG_3219-1.jpg DSC_5805.jpg DSC_5832.jpg DSC_5842.jpg DSC_5837.jpg DSC_5794 (1).jpg DSC_5877.jpg IMG_3199-1.jpg IMG_3282-1.jpg DSC_5803.jpg DSC_5850_bewerkt-1.jpg DSC_5888.jpg IMG_3195-1.jpg DSC_5833.jpg DSC_5794.jpg IMG_3272-1.jpg IMG_3309-1.jpg