Geschreven door: Nol van Roessel (Helmond)

’n Oma hiette vruger ’n OPOE.
Wij hân ’n opoe mi ’nen groten tuin. ‘Nen diepen.
De uurste vijftien meter waren grasveld, ’t weike, waarop ’s maondags de was wier gebleekt. Rechts laag de kiepenren, die in ’n schuurke uitkwaam. Wijer rontelum struiken. Mee en zonder bessen; rooi en zwartebessen en kroesels herinnerik me. Daorachter laag d’n hof.

Daor teulde Ome Jos allerhaande groenten.
Weliswaar veur eigen gerief, maar ’t kostte alles bij mekare nog hil wa werk. Durvur da-t-ie ’t fijn vond as wij, z’n oom-zeggers, hem op vakantiedaag kwamen helpen.
Tevurre kregen we van opoe’s ‘nen dikke, versen, witten bottram-mi-veul-lekkers en ‘nen beker chocolademelk. En hân we die op, dan ging ome Jos staon en riep zo hard ie kos:

“EN NOU GELIJK IN DE BURRIES! Allemaol aon ’t werk! En hard”.

Iedereen wies wa da zeggen wô.
Ome Jos hâ wel gin “PERD- EN-KAAR”, ok gin “PERD-ENWAGEN”- net zo min as wij.
Trouwens- maar AS DORPSKEINDER wies elk van ons hoe of da VERVOERSVERSCHIJNSEL in mekare staak.
Elke kaar – later bij verbetering van wegen: elke wagen- hâ aon SWIRSKANTE – stevige houten “BOMEN’, waorop “D’N BAK” rustte. Die “BOMEN” staken ’n hil eind, wel bekant 2 meter, voor d’n bak uit. Dat waren “DE BURRIES”.
Om de kar te kunnen trekken, werd ’n perd “TRUU-HUUP! AACHTERUIT” tussen die burries geplaatst = INGESPANNEN.
Dat “inspannen” gebeurde met ’n vernuftig stelsel van riemen, kettingen, touwen en gespen.
Een belangrijke riem was natuurlijk “DE DRAAGRIEM” Die rechts en links over het paardenlijf hing, in lussen, ook wel “DE LICHT’ genoemd, waarin de voorste uiteinden van de burries rustten.
Nóg een vernoemenswaardig onderdeel van wat we ‘t “INSPAN- OF TREKTUIG” kunnen noemen, was ’n flinke, leren lap de “ACHTERHAAM” of “ACHTERBROEK”, over het achterlijf van het paard gespannen, om het te beschermen tegen verwonding.
IN DE BURRIES betekent dus: AAN HET WERK.

WE ZULLEN IN DE BURRIES MOETEN = ER IS WERK AAN DE WINKEL

Ook wier wel gezeed: TUSSEN DE BURRIES, maar ik heb dat nooit zo actief gevonden als “IN”. TUSSEN geeft m.i. meer ’n rusttoestand aan.
Nog enige “skôn”uitdrukkingen:
HIJ MOET NOG VAN SMERRES TOE SAOVES IN DE BURRIES = ONDANKS Z’N LEEFTIJD MOET IE NOG DE HELE DAG WERKEN.

UIT DE BURRIES VALLEN = ZIEK WORDEN.  Of zelfs; STERVEN

’N PERD SLAO NIE GAUW UIT DE BURRIES AS’T MAR ZAT TE WERKEN HI = ’N MENS DIE GENOEG TE WERKEN HEEFT, BLIJFT WEL IN’T GAREEL.

Tenslotte ’n heel mooi zegswijze van ’n man over wiens vrouw wier gezeed da ze “wa locht van gedrag” waar:
“GE VRAOGT HOE’T MI D’ONS IS, JANUS. OCH WA ZA’K ZEGGEN? IK DOE ZE SMERRES BETIJDS DE ACHTERBROEK AON, DAN SPRINGT ZE NIE ZO GAUW MIR UIT DE BURRIES!”
DSC_5842.jpg IMG_3282-1.jpg IMG_3199-1.jpg DSC_5877.jpg DSC_5850_bewerkt-1.jpg DSC_5814.jpg DSC_5833.jpg IMG_3195-1.jpg DSC_5832.jpg DSC_5805.jpg DSC_5888.jpg DSC_5794.jpg IMG_3309-1.jpg DSC_5803.jpg DSC_5869.jpg DSC_5837.jpg DSC_5794 (1).jpg IMG_3219-1.jpg IMG_3272-1.jpg DSC_5797.jpg DSC_5810.jpg